Henry Hathaway

Henri Leopold de Fiennes
Henry Hathaway

°

13-03-1898
Sacramento
Californië
Verenigde Staten

+

11-02-1985
genomineerd Oscars ® 1936
1 keer genomineerd voor een Oscar

Weinig filmmakers kunnen zeggen dat ze maar liefst 66 jaar actief zijn geweest in de filmbusiness (!) maar het is een stelling die opgaat voor regisseur Henry Hathaway. Hij was de zoon van een toneelmanager en een actrice maar ook de kleinzoon van een Belgische markies. Die laatste verbleef in San Francisco nadat hij er niet was in geslaagd om de Sandwicheilanden over te hevelen naar de koning waar hij voor werkte.
Hathaway begon als kind op 10-jarige leeftijd (!) bij de American Film Company in San Diego waar hij voornamelijk in stille westerns met één haspel te zien was, de zogenaamde one-reelers. Die werden meestal geregisseerd door Allan Dwan. Hierna trok hij met zijn moeder naar Hollywood. Ze werkten alle twee voor T.H. Ince, tot Hathaway enkele jaren later rekwisietenjongen (een rekwisiet is een voorwerp dat acteurs nodig hebben bij een film) werd bij Universal.

Na het vervullen van zijn militaire dienstplicht ging hij begin de jaren '20 aan de slag bij Paramount als assistent-regisseur waarbij hij regelmatig samenwerkte met Victor Fleming en Josef von Sternberg, later zou hij zelfs meewerken aan de technisch moeilijke opnames van de karretjesrace in Ben Hur. in 1932 kon hij als volwaardig regisseur aan het werk en stopte hij met acteren. Zo herwerkte hij acht verhalen van Zane Grey die aanvankelijk werden opgenomen als stille film waarbij hij meestal beeldmateriaal uit de originele film(s) gebruikte. Er was slechts één van de acht films waar Randalph Scott géén rol in had. Toen Hathaway in 1940 naar 20th Century-Fox trok had hij al grootheden Marlene Dietrich, Gary Cooper en Mae West voor zijn camera gehad. Hathaway was bij de studio gekend als een echte workaholic die bij zijn filmprojecten altijd binnen het voorziene budget én -opnameschema bleef.

Hathaway was ook verantwoordelijk voor de film Niagara die van Marilyn Monroe een filmster maakte. Hathaway wou dat Monroe haar eigen kleren droeg in de film en was heel verrast toen zij liet weten dat ze... er eigenlijk geen had. Hij kon het maar moeilijk geloven en bracht een bezoekje aan het appartement waar Monroe op dat moment woonde. Achteraan in haar kleerkast hing een zwarte jurk die ze naar eigen zeggen had gekocht voor de begrafenis van Johnny Hyde (en later ook werd gedragen in de scène waarin ze wordt vermoord). "Dat is de reden waarom ik kleren moet lenen als ik uit ga" aldus Monroe nog waarbij ze nogmaals bevestigde eigenlijk geen eigen kleren te hebben. Velen beweerden dat Monroe nogal een moeilijk karakter had maar Hathaway kon het goed met haar vinden, "Joe (DiMaggio) was er bij en zijn aanwezigheid maakte haar blij en opgewekt" aldus nog Henry Hathaway. De filmmaker bleef de volgende twintig jaar verbonden aan de studio. 

In zijn carrière die eindigde in 1973 maakte hij meer dan zestig films in verschillende genres: misdaad- en avonturenfilms, westerns, Hathaway kon het allemaal. Hij regisseerde ook The Trail of the Lonesome Pine (1936), de eerste Technicolor film van Paramount. Hathaway was ook een pionier wat opnames op locatie betreft, films die dus niet werden gedraaid in een opnamestudio. Zijn film The House on 92nd Street (1945) betekende ook de start van een vrij nieuw genre in Hollywood, de semi-documentaire.

Het hoogtepunt in zijn carrière situeerde zich in de jaren '40 toen hij ook de misdaadfilm Call Northside 777 en de film noir Kiss of Death maakte. Het romantisch drama Peter Ibbetson is ook nog het vermelden waard en was voor hem een atypische film als je zijn volledige filmografie bekijkt.

Heel wat van de acteurs en actrices waar hij mee werkte verweten hem een gebrek aan vriendelijkheid op de set, meer nog hij gedroeg zich volgens hen zelfs ronduit brutaal op de set.

Henry Hathaway stierf aan de gevolgen van een hartaanval.

Quotes - citaten

  • "Beind educated is making the pictures themselves, if you make it your business to pay attention."
  • "To be a good director you've got to be a bastard. I'm a bastard and I know it."

  • "His charm consists of minor virtues uncorrupted by major pretensions." (Andrew Sarris)